هنگام خداوند فرشته‌اى را ميفرستد و او در پيشانى كودك آينده او را مينويسد و مقدرات و سرنوشت او را تعيين مىكند ، تمام حالات او را از كفر ايمان ، فقر ، غنى ، صحت و بيمارى را براى او معين مينمايد ، و هر گاه روزى او از شكم مادر منقطع شد آن فرشته كودك را از شكم مادر بيرون مىكند ، و از شدت فشارى كه به كودك ميرسد در هنگام تولد گريه مىكند و ناله سر ميدهد و سرش زودتر از ساير اعضاء از رحم مادر بيرون ميگردد . هنگامى كه كودك از رحم مادر بيرون افتاد ناگهان از شدت درد و ترس كه بر او مستولى مىشود ، فرياد بر مياورد ، در اين هنگام اگر دستى او را مس كند و يا بادى بر بدن او بوزد چنان از درد به خود مىپيچد مانند حيوانى كه پوستش را زنده بكنند . در اين هنگام كودك گرسنه مىشود و ليكن قدرت ندارد طلب طعام